Indisch Nijmegen: Masoek sadja en eetcultuur

Uit Het Digitale Huis
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Let op: deze website is momenteel onder constructie. Helaas zullen hierdoor niet alle pagina's naar behoren functioneren. Onze excuses voor het ongemak!

Toen de Indische Nederlanders in Nederland kwamen, misten ze bij de autochtone Nederlanders de eigen open sfeer en typische, gulle gastvrijheid. Die gesloten, soms stugge Nederlandse houding is nu min of meer verleden tijd en je kunt zeggen dat Indische Nederlanders en autochtone Nederlanders naar elkaar zijn toegegroeid. Nederlanders werden echte levensgenieters en gastvrijer omdat ze veel meer over de grens kijken. Aan andere kant: de meeste Indische Nederlanders zijn tegenwoordig tweeverdieners en hebben een veeleisend gezinsleven. Daardoor is er geen tijd om net zo uitgebreid Indisch te koken als hun (groot)ouders.

Masoek sadja van 20 november 2011.

Een lokale activiteit waar Indische gezelligheid en ouderenzorg samenkomen, is

de driemaandelijkse Masoek sadja (inloopmiddagen) in Wijkcentrum Dukenburg in Meijhorst. De Indische welzijnsorganisatie Pelita organiseert die samen met het seniorennetwerk SWON. Daar kan worden gedanst, gepraat, Indisch gegeten en er speelt altijd een Indische band. Er zijn ook lezingen over de Indische cultuur of geschiedenis. De Masoek Sadja’s worden constant goed bezocht door zowel Indische als niet-Indische Nijmegenaren.

De Indische keuken is bekend door de overvloedige en kleurrijke rijsttafel met zijnvele gerechten en bijgerechtjes. Dit beeld moet toch wat worden bijgesteld. De rijsttafel is een uitvinding van gegoede Nederlanders in Indië die hun gasten wilden imponeren met uitbundige buffetten. Het alledaagse Indische eten bestaat uit een maaltijd van rijst, een groentegerecht en een gerecht met vis, vlees of sojaproductenals tahoe of tempeh. De bekende nasi rames is eigenlijk een ‘mini-rijsttafel’ op één bord.

Echt Indisch eten doe je bij Indische mensen thuis of tijdens een Indische bijeenkomst als een pasar malam. In Nijmegen vind je daarom geen Indisch restaurant, wel een Indonesisch. Wat je bij Chinees-Indische restaurants krijgt is geen Indisch eten, maar door Chinezen verzonnen gerechten aan de Nederlandse smaak aangepast. Ander feitje: bami- en nasiballen zijn geen Indische snacks maar bedenksels van Nederlanders. De Nijmeegse tekstschrijver Jaap van den Born weet dat ook, al denkt hij onterecht dat de herkomst Chinees is. Daarbij ontdekte hij een Indisch tintje aan het vroege cafetarialeven in de stad:

“Chinezen schonken onze stad de bami
En zo ontstond al snel de bamibal
Een smakelijke hap en niet te duur
Je trekt hem uit een niet-Chinese muur”
“Het eerste echte cafetaria
In onze stad, dat was De apendans
Ik zie van hier de augustijnenstraat
Daar werd voor ’t eerst dus in zo’n bal gebeten
Waar nu het bruin café D’n august staat
De eigenaar heette vast geen ali
De apendans [ketjak] komt van het eiland Bali”

Verantwoording

Tekst uit de tentoonstelling voor het 51e canonvenster Indisch Nijmegen (2012)

Commentaar

<comments hideForm="false"/> of, lees de overige commentaren ...